“Tüm dünya bir mezardır ve hiçbir şey ondan kurtulamaz; hiçbir şey düşüp yok olmayacak kadar mükemmel olamaz.”
Texcoco Kralı Nezahualcoyoti (1402-1472)
Yeni bir şeyi tekrar ekmek ve büyütmek için en iyi topraktır dip. Bu anlamda dibe vurmak, son derece acı verici olsa da, aynı zamanda tohum ekmenin zeminidir.
“Vahşi Kadın kendi başına bir varlık olarak anlaşılır; bir dizi kapı, bir dizi düş ve şiir olarak.”
Utandırılan, küçültülen, susturulan her parça aslında içimizde hala canlı. La Mariposa, acının bile bir öğretmen olabileceğini ve bedenin hafızasının bizi tekrar kendimize çağırdığını fısıldıyor.
Mükemmel sevgiyi düşlemek insanı uyuşturan güvenli bir haldir. Oysa ruh, çoğu zaman niyet sormadan, hazırlıksızken önümüze bir “hazine” çıkarır. Asıl sorumluluk, onun biçimi ne kadar alışılmadık olursa olsun, onu hazine olarak tanımak ve ardından ne yapacağımıza bilinçle karar vermektir.