Burçin şipabiye
@Burcinayaz
Eğer nasıl biri olduğumu bilseydiniz, şu anda beni selamlarken yüzünüzde gördüğüm o tatlı , dostane gülümseme kim bilir nasıl donup kalırdı dudaklarınızın kıyısında!
Halbuki, kesin doğruluğuna inandığı hiçbir şeyin kadının saçının bir tek teli kadar değeri yoktu .Yaşadığından bile emin değildi zira bir ölü gibi yaşıyordu.Ben hiçbir şeyi olmayan bir adam gibi görebilirsin.Ama kendimden emindim her şeyden emindim , onun olduğundan daha emindim; hayatımdan yaklaşmakta olan ölümden.Evet, elimde bir tek bu vardı benim .Ama hiç değilse bu gerçekliğe tutunuyordum ve bu da beni ayakta tutuyordu.Daha önce haklıydım, şimdi de haklıydım, her zamanda haklı olmuştum.Şimdiye kadar böyle yaşamıştım, başka türlü de yaşabilirdim.Şunu yapmıştım , bunu yapmamıştım.Bir şeyi yapmamıştım, başka bir şeyi yapmıştım.Ne fark ederdi? Bütün bu zaman boyunca bu dakikayı ve haklı çıkacağım bu şafak vaktini beklemiştim sanki. Hiç, hiçbir şeyin önemi yoktu , ve ben bunun nedenini biliyordum . O da biliyordu. Sürdüğüm bu saçma hayat boyunca geleceğimin derinlerinden, henüz yaşanmamış yıllardan, karanlık bir soluk bana doğru yükseliyordu ve bu soluk geçtiği yol boyunca yaşadıklarımdan daha gerçek olmayan yıllarda bana sunulan ne varsa hepsini eşitliyordu. Başkalarının ölmesinin, bir annenin sevgisinin ne önemi vardı, onun Tanrısından, seçilen hayatlardan, yazgılardan bana neydi, değil mi ki beni ve benimle birlikte, onun gibi bana kardeşlerim olduklarını söyleyen milyarlarca ayrıcalıklıyı da tek mukadder ecel gelip alacaktı. Anlıyor muydu, acaba anlamış mıydı ?
