Burcu Özdemir
@Burcuraz
19 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tina’nın acısını tüm kalbimle hissettim…
Tina zorunlu sebeplerle kendi ülkesi olan Gürcistan’dan Türkiye’ye gelmiş burda bakıcılık yapmakta olan bir kadındır. Ekmek almaya çıktığı sırada evin anahtarını unutur ve bakım verdiği yatalak kadının kızını aramaya korktuğu için çatıya çıkarak eve ordan girmeye çalışır. Çatıdan düşmesi ve sonrasında ölüme kadar geçen kısacık zamanda Tina’nın hayatını, acılarını, korkularını, otorite karşısında nasıl sindiğini ve pişmanlıklarını ruhumuzun derinliklerinde hissediyoruz. Bu kitapta Tina’nın hayatını okumuyoruz, Tina oluyoruz. Okuduğum en etkileyici romanlardan biriydi. Ayrıca yazar 2020 Duygu Asena roman ödülü almıştır.
Reklam
Zihnimizde yarattığımız “başka hayatlar”da daha mutlu olabileceğimiz fikrinin büyüsüne kapılırken aslında yaşadığımız hayatın kıymetini nasıl gözden kaçırdığımızı anlatan harika bir kitap. Bu hayatta hiç düşünmediğimiz kadar rolümüzün olduğunu, yaşadığımız hayatta aradığımız anlamın aslında o kadar da yüce bir yerde olmadığını, belki de bizim için çok sıradan ve fark etmediğimiz anlarda saklı olduğunu hatırlatıyor. Beni en çok etkileyen yönü farklı bir ihtimalin hep daha iyi olacağı yanılgısına düşmeyi engelleyen bir mesaj vermesi ve elimizdekinin ne kadar değerli olduğunu fark ettirmesi oldu. Umut ve ilham verici. Dili akıcı, anlatımı çok derin olmasa da mesajı yerli yerine ulaşıyor.
Her kadına içsel yolculuğunda ilham verecek bir kitap!
Jungcu bir psikanalistin terapi tecrübeleriyle, sinema ve masallardan örnekleri harmanladığı kadın arketiplerin derin ve etkili bir dille anlatıldığı bir kitap.
Terapi ile ilgilenen/ilgilenmeyen, babası ile problemli bir ilişkiye sahip olan ve kendini bulma yolculuğuna çıkan kadınlara özellikle ilham olacaktır. Ve fakat bence her kadının okuması gereken akademik anlamda da pratik anlamda da dolu dolu bir kitap.
Baharın İlk Şarkısı
Bazı kitaplar vardır, okurken yazarıyla aynı yerden bakıyormuşsunuz gibi hissedersiniz…
“Keşke bu kitabı ben yazabilseydim” diye iç geçirerek hayranlıkla okudum…
Yetişkin bir kadının içindeki kalbi kırık kız çocuğuna tutulmuş bir ayna, sevginin peşinde umutla koşan fakat her seferinde eli boş kalan bir çocuğun hikayesi.
Ve sonra tıpkı bir bahar gibi başlayan içsel bir uyanış.
Bahar Eriş’in dili hem zarif hem de derin, akıp gidiyor ve duygular üzerine çok düşündürüyor.
Kendini keşfetme ve gerçekleştirme yolculuğuna çıkan herkesin çok seveceği bir kitap. Geçmişin örümcek ağlarına takılıp kalmadan, onu anlayarak ve sonunda yüzleşerek umutla yola devam etmek isteyen herkes bu kitaptan ilham alacaktır.
Harika bir anlatım dili ve kurgu. Spoiler içerir
“Beni alıp tekrar karnına soksan bile koruyamazsın artık, anne.”
IŞİD’in gerçekleştiremediği bir cinayeti, “Amerika’da hiçbir Müslüman kalmayana kadar savaşacağız” diyen faşistlerin tamamladığı bir hikaye… Farklı ideolojilere sahip gibi görünen iki grubun aslında aynı kötülüğe hizmet ettiğinin trajik ispatı. Livaneli, zulmün ne bir ırkı ne de bir dini olduğunu gözler önüne sererken, kötülüğün her yerde aynı renkte olduğunu çarpıcı bir şekilde anlatıyor. Üstelik bunu, yaşanan acıları sündürmeden, dramatize etmeden öyle yalın bir dille yapıyor ki gerçekleri okurun yüzüne tokat gibi çarpıyor.
Reklam