Öylece birbirimize baktık; tek kelime etmeden. Birbirimizi dinleyip dinlemediğimize, anlayıp anlamadığımıza bakmadan, bir cevap beklemeden. İnsanların konuşmadan da anlaşabileceğine Ken-nan’ın kederle bakan yüzünde inandım o gece.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Eski sevgililer bazen kalbimizin en dar, en ince kılcal damarlarından sızar; yılların tuzuyla birleşen gözyaşı kanallarına, içimizdeki bıraktıkları o boşluğa yerleşirlerdi. Adına özlemek denilen, unutturmayan o ıslaklık… Ne kadar istersek
isteyelim çekip gitmezdi.
İnsan yalnızlığa yazgılı bir varlıktı. Benim içime dokunansa insanın yalnızlığa yazgılı bir varlık olması değil, yazgısını bu kadar derin bir yerden bilmeseydi.
İnanılmaz bir siyah beyazlık içindeydik.
Gülen ayvalardık, ağlayan narları görmek istemiyorduk.
Unutamamak insan bünyesine o kadar aykırı bir edimdi ki, hayatımı aşırı çoğalttı, otuz yılda otuz hayat yaşamışım gibi yoğunlaştırdı.