Kemal Varol okumayı severim. Ama bu romanı eksik tat bıraktı. Siyasi hava sezdirirken her şeyden biraz katma çabası bence gerçekten çekilen acıları romantizme etmek olmuş. Okunur mu derseniz? Okunur. Bu kitabı diğerleri gibi olmamış. Çok eksik çok yüzeysel kalıyor.
Unutulmuş gibiyim ben. Ve insan
Bir bakıma unutulmuş gibidir
Bilmem ki, nasıl anlatmalı, yalnız bile değilim
Belki de yalnızlıktan
Daha fazla bir şey bu
Unuttum ben kendimi de Stepan.
Ben çocukken akşam ezanı sınırdı. Ama o saate kadar dünya bizimdi. 🥹
Sokak bizim evimiz, kaldırım bizim koltuğumuz, apartman boşluğu gizli karargahımızdı.
Anneler camdan bağırırdı; haydi gel yemek hazır…
Pahalı oyuncaklarımız yoktu, hayal gücümüz sınırsızdı…
Bir top, seksek çizgisi, bir ip…
Oyuncağımız bozulsa çöpe atmazdık, tamir ettirir bir tur daha yaşatırdık…
Çünkü kıymet bilirdik..
Tek kanallı televizyon bize sabır öğretirdi.
Çizgi film saati kutsaldı 🥹
Düşer dizimizi kanatır, ardından “geçer” diyip kalkarız oyuna devam ederdik…
Saf, filtresiz, dokunarak yaşanan bir hayat vardı..
İyi ki o yıllarda çocuktuk. Şanslıydık..
Çünkü biz oyunu ekranda değil, hayatın içinde oynadık.🥹☺️
Vesselamm… ✍️