Pathos

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı

sabitlendi

Çocuktuk

Çocuktuk; Ayaklarında taze çimen kokusu Üstünde pamuk pamuk bulutlar Koşarak bir oraya bir buraya Gelincikler süslenmiş tarlalardan Sulu biraz ekşi erikler Badem dallarına asılı çağlalar Aşırıp mutluyduk... Çocuktuk; Ayaklarımıza batan dikenlere aldırış etmeden Sıcak mı sıcak bir yaz günü Alev alev olmuş toprakta Önce güreşe tutuşurduk Biraz sonra minyatür kale maça Yorgun ama mutluyduk... Çocuktuk, Elimizde yoksulluk günlerinden kalma salçalı ekmek Önümüzde oyunbaz bir oğlak Ardımızda av köpeğinden kalma enik Ormana ormana Koşaradım mutluyduk... Çocuktuk,

devamını oku

Reklam

Pathos

Ölüm asude bahar ülkesidir bir rinde; Gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarca tüter. Ve serin serviler altında kalan kabrinde Her seher bir gül açar; her gece bir bülbül öter.

Sayfa 96 - Yahya Kemal:

Pathos

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor, Bir hilâl uğruna, yâ Rab, ne güneşler batıyor! Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker! Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer. Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i... Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi. Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın? "Gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın. Herc ü merc ettiğin edvâra da yetmez o kitâb... Seni ancak ebediyetler eder istiâb..

Sayfa 87 - Mehmet Akif Ersoy:

Takip Önerileri

Pathos

Dönülmez akşamın ufkundayız, vakit çok geç; Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç! Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile, Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle. Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan Geçince başlayacak bitmeyen sükunlu gece. Guruba karşı bu son bahçelerde, keyfince, Ya şevk içinde harab ol, ya aşk içinde gönül! Ya lale açmalıdır göğsümüzde yahud gül.

Sayfa 96 - Yahya Kemal:

Pathos

Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş; Eşini gâib eyleyen bir kuş Gibi kar Geçen eyyâm-ı nevbaharı arar... Ey kulûbun sürûd-ı şeydâsı Ey kebûterlerin neşideleri, O baharın bu işte ferdâsı: Kapladı bir derin sükûta yeri Karlar Ki hamûşâne dem-be-dem ağlar Ey uçarken düşüp ölen kelebek Bir beyaz rîşe-i cenâh-ı melek Gibi kar Seni solgun hadîkalarda arar; Sen açarken çiçekler üstünde Ufacık bir çiçekli yelpaze, Na'şın üstünde şimdi ey mürde Başladı parça parça pervâze Karlar Ki semâdan düşer, düşer ağlar! Uçtunuz, gittiniz siz ey kuşlar; Küçücük, ser-sefîd baykuşlar Gibi kar

devamını oku

Sayfa 84 - Cenap Şahabeddin: