"Zaten bu saygı arayışı boşunaydı. Başkalarının hayranlığı benim özsaygı eksikliğimi nasıl doldurabilirdi ki? Bizim dışımızda olan şey içimizdeki yarayı onaramazdı..."
Olduğunu sandığı kişiye tutunup asla sınırlarının dışına çıkamayan insanlar için üzülüyorum artık. "Ben şöyle biriyim, ben böyle biriyim" diye boyuna konuşmalarına da tahammül edemiyorum. Hiç sınanmadıkları durumlarla ilgili kesin bir biçimde "Ben olsam şöyle yapardım" dediklerindeyse artık anlattıklarını hiç ciddiye almıyorum. Hayat yeri gelince insanın ağzını, burnunu öyle bir yamultur ki, feleğini şaşarsın. İnsan söyledikleri değil, yaptıklarıdır Osman.
Her şey dünyayı dönüştürmez ama insan hayatını daha eğlenceli ve daha mümkün kılar. Belki de bu dünyanın dönüşmesine katkıda bulunur. Örneğin birisi gelir seni seyreder, mutlu olur akşam evine gider ve faydalı bir iş yapar.