Şimdi bu kitabın bana nasıl iyi geldiğini, yaralarıma nasıl merhem olduğunu anlatabilmem için benim hayatımın 5-6 ay gibi kısa bir dönemine şahit olmanız gerekiyor fakat biraz olsun anlatmaya çalışayım.
Kitapların dostluğundan mahrum olduğum bir senenin ardından üniversite sınavındaki başarısızlık, sonradındaysa bir yılı yeniden yaşayacak olmanın vermiş olduğu birtakım psikolojik sıkıntılarla baş ederken; bu “baş etme” kısmını kolaylaştıran insanlarla tanıştım, kimilerini zaten tanıyordum daha yakından tanımam gerektiğini fark ettim. Kısacası bana iyi gelen insanların varlığıyla kuşatıldım bir süre. Fakat sonrasında “her güzel şeyin bir sonu vardır” cümlesinin varlığının hiç de gereksiz yere olmadığını fark ettim. Çünkü güzel şeyler biraz zordur. Ve güzel şeylerin sonu gelir. Her neyse, bir şekilde bana iyi gelen insanların her biri türkiyenin farklı yerlerine dağıldılar. Kaldık kitaplarla baş başa. Ben bu durumdan şikayetçi değilim. Ama kitaplarım sadece yalnızken onlara gitmem konusunda biraz gergin olabilirler
İşte böyle bir dönemdi Yalnızız’ı okumaya başladığım dönem. Ve inandığım bir şey var, uzun zaman önce fark ettim arkadaşlar kesin bilgi. Kitaplar sizi doğru zamanda yakalar, yani biraz onlarla hemdem olmanız, Sonrasını da onlara bırakmanız gerekir.
İnşallah en çok ihtiyacınızın olduğu anlarda, size en iyi gelecek kitaplar yakanıza yapışır