Parti artık işçinin gerçek ihtiyaçları ile gittikçe daha az ilgileniyordu. Bu sırada politikacı, kendi politikasının tatbiki için, kitlenin sefaletten kurtulmaması gerektiğini anladı: arzuları tatmin edilen bu yığın körü körüne kendini feda etmekten kaçınabilir. Sadık bir kuvvet olmaktan vazgeçebilirdi.