—Ya Tanrı? Onun kimseyi bağışladığı yok! Buna ne dersin? Geldik gidiyoruz, hâlâ cezalandırıyor bizi! Son günlerimizde bile ne huzur ne de mutluluk görebiliyoruz , bundan sonra da göremeyeceğiz! Dediydi dersin: Dilenciler gibi yaşayıp dilenciler gibi öleceğiz!
—Baban döver miydi seni? –dedi.
Neden söz ettiğini anlamamıştım. Karşılık vermedim.
Öteden annem:
—Hayır, Maksim dövmezdi onu; benim dövmemi de yasaklamıştı.
—O niye?
—Dayakla bir şey öğretilmez, derdi.