Büşra öz

Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?
Sakınmalışınız, Sizlerden olmayandan! Tedirgin edene içinizi, Yummamalısınız gözlerinizi! Girerse zorla içeri, Olmamız gerek gayretli. Sevgi, sevgidir sadece Getiren buraya sevenleri!
Dolduruyor gittikçe yoğunlaşan bir karanlık burayı, Parıldıyor içimde yine de berrak bir ışık:
Sonunda —neysen o’sun işte. İstersen bin bukleli peruklar tak, İstersen yüksek topuklu ayakkabılar giy, Neysen o kalırsın elbette.