Bu gezegendeki her insan başlı başına bir bağlam ve o bağlamı oluşturan koşulları hiçbir zaman bütünüyle göremeyiz. Hepimiz birer gizemiz; kendimiz için bile.
Toplum, erkeğin cinsel deneyimini, onun gelişiminin doğal gereği sayarken, kadının benzer deneyimine korkunç bir musibet, namusunu ve bir insanda bulunan bütün iyi ve güzel faziletleri kaybetmesi gözüyle bakar.
Peki ama anne ve baba, kızlarını dünyadan habersiz, zayıf ve eksik haliyle onu kendisin eşit görmeyen, eşya gibi kullanan, ona verdiği çocuklarla yalnız başına bırakan ve toplumsal görevini çocukluğundaki gibi eğlenmeye devam etmek için yerine getiren bir adama verirse, o nasıl bir kadın olabilirdi?