“hangi şehirde olsa sabahları yabancı boğulmuş geceler mahallesini bir türlü bulamıyor
hangi otobüse binmesi lâzım bilemiyor yanılıyor
herkesin gittiği yer onun gitmeyeceği”
“Aysel'in gölgesine saklandım
hep susamışım su içiyorum
geceler bitmiyor neden bitmiyor
uykumun arasında bekliyorum
aysel bütün gece gözünü kırpmıyor
el yordamıyla yokluyorum
kapıları karanlığa açılmış
avucunda diken diken şiirlerim”
“Bir münzevinin yazılarında her zaman ıssızlığın yankısından, yalnızlığın, ürkekçe etrafına bakınışın fısıltılı sesinden bir iz de işitilir; en güçlü sözlerinden, haykırışlarından bile, susmanın, susarak geçiştirmenin yeni ve tehlikeli bir türü duyulur.”