Yolcu nasıl ararsa gideceği yolu
ben de öyle aradım işte, ovanın düzünde olsun,
yıldız bile görülmeyen toprağın bağrında olsun;
geç kaldım gibime geldi çok zaman,
gözlerim güneşi görsün ışığı boşalsın üstüme istedim;
karanlık yok olurdu sen ışıyınca,
ölüleri bile diriltirdi parıltıların.
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.