Büşra Akyol Akkaya
@Busra_akyol
Sadece kitap okumak yetmez insana. Bazen meydan okumalı; kendine, hayata, dünyaya.
73 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dünyadan Aşağı
‘’İnsan yaralı bir hayvandır.’’ diye başlıyor kitap… Hilmi de yaralı bir hayvan, insan, çocuk, adam… Baştan sonra çok güzel bir kurguyla yazılmış bu kitap adeta bir dizi havası veriyor okuyucuya. Hilmi’nin iç dünyasıyla konuştukları ve yaptıklarının nasıl farklı olduğunu görüyoruz. Aslında her insanda olduğu gibi. Hilmi’den uzun süre nefret ediyoruz. Belki acıyoruz. Sonra üzülüyoruz ona ve geçmişine. Aslında her insanın başka başka açılardan aynı Hilmi gibi olduğunu düşündürüyor kitap. Okunmaya değer :)
Reklam
Sait ve Ömür iki öğretmen evliliklerinin 5. yılında bir Yusuf isimli bir oğulları oluyor ve biz hikayeyi bu aşamadan sonra görüyoruz. Yusuf bebekliğinden itibaren başta annesi olmak üzere diğer kişiler tarafından özel hisleri olduğunu düşünülen bir çocuk ve kitap boyunca bu yansıtmanın çocuk üzerinde nasıl etkileri olduğunu abartıya kaçmadan sıradan hayat çerçevesinde görüyoruz. Özellikle bir baba gözünden için hayat, eş, çocuk ne demek kitap boyunca belirli aşamalarda bunları anlamlandırmaya çalışıyoruz. Hayatın sıradanlığı, sıkılıcılığı, sıkıcılık içerindeki yoruculuğu ne demek bir çocukla bu sıkıcılığa anlam yüklemek ve hayat boyu bu anlamı sürdürmeye çalışma gayreti iç güdücü mü yoksa öğretilmişlik mi akıllarda bu sorularla beraber sakin başladığı gibi sakin bir şekilde de bitiyor kitap…
Tanrılar tarafından her defasında yeniden aşağı yuvarlanacak olan taşı tepeye çıkarmakla cezalandıran Sisifos taşı belirlenen noktaya çıkarırken yeniden aşağıya düşeceğiini bilse de bunu yapmaya devam eder. Sisifos Camus için bir kahramandır onun tek başına dilinmesi bile varoluşun anlamsızlığına karşı bir direniştir.
…. İnsan öncelikle uyumsuzluğun bilincine varmak zorundadır ve bütün bu anlamsızlığa rağmen direnmeyi seçmelidir.
"Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar." şeklinde etkileyici bir cümle ile başlıyor kitap. Benim gibi kışın soğuk bir pazar sabahının erken saatlerinde başladıysanız kitabı okumaya bu cümleyle elinizden bırakmadan bitirmek çok doğal... Korkusuzca, cesur ve güçlü bir metin ile fikirlerini kağıda dökmüş yazar. En umutsuz anlarımızda, ruhun derinliklerinden hiç çıkamayacakmış gibi ya da çıksak dahi hiçbir faydasının olamayacağı hissine kapılışımızı son demine kadar işlemiş. İnsan kendini, düşüncelerini, hislerini ters yüz etmeli bazen. Etmeli ki hangisi bizim hissimiz hangisi bize dayatılanlar test edebilsin. Biliyorum dediklerini ters yüz edebilenler ancak yaşamaya da cesaret edebilirler. Hayatın kendine çizdiği tablodan yeniden bir sanat eseri çıkarabilmeli, önceki tabloya pişmanlıkla bakmadan. Hem kendi derinliğimi keşfedip yaşadım diyebilmeyi, hem de bu kitabı bana hediye eden pek değerli kişinin derinliklerindeki kendini keşfedip bundan sonraki hayatınının her anını dolu dolu yaşayabilmesini diliyorum. Kendi yaşamımızın özgün birer sanatçısı olabilmek için
