"Nefes alıyorum, bedenimi ve zihnimi sakinleştiriyorum. Nefes veriyorum, gülümsüyorum. Şu an'ın içinde yaşarken biliyorum ki tek sahip olduğum an bu an.
İçinde hala acıyan bir yer vardı, ama iyi şeyler vaat eden bir acıydı bu, tamamen kapanmadan önce kabuk tutarken yanan yaralar gibi sıcak, ama yumuşak bir acı
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiç bir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.