Ben genellikle kendi derinliklerimde bile henüz tasarlanmamıs eylemlerin, dudaklarımı uzatırken aklıma bile getirmediğim sözcüklerin, tamamına erdirmeyi umursamadığım hayallerin kuyusuyum.
Bana gereken huzurdu. Tüm dünyayı bir kapiğe satarım,yeter ki bana dokunmasınlar. Dünya mı batsın, yoksa çayını mı içemeyesin deseler; batsın bu dünya yeter ki ben her zaman çayımı içebileyim, derim
Başka bir sefer aşık olmayı çok istedim, hatta iki kere. İnanın bana baylar çok acı çektim. Ruhunun derinliğinde acı çektiğine inanmıyorsun, güleceğin geliyor,ama acı çekiyorsun,hemde en hakikisinden, katıksızından,kıskanarak,kendinden geçerek.. Hepsi can sıkıntısından baylar,hepsi can sıkıntısından..