Büşra.
@Busraeriim
İstanbul Üniversitesi| Matematik
7 Aralık
120 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Büşra.
, bir kitap okuduPuan vermedi·168 syf.·
5 günde okudu
·Okunma: 25 Temmuz 2020 17:35
·2020 11. kitabı
İnsan soyu tek bir kalıptan çıkmadır. Çoğu, yaşayabilmek için günlerinin büyük bir bölümünü çalışarak geçirir ve özgürlük olarak artakalan zaman onları o kadar kaygılandırır ki, ondan kurtulmak için denemedik şey bırakmazlar. Ey insanın alınyazısı!
Kuşkusuz haklısın arkadaşım; eğer insanlar -niçin böyle yaratılmış olduklarını Tanrı bilir- imgelemleriyle geçmişteki kederin anılarını çağrıştırmak uğruna bu denli çaba gösterecekleri yerde, kayıtsız bir şimdi’ye katlansalardı, çektikleri acı daha az olurdu.
Şeker Portakalı’nı hala okumayan var mıdır bilmiyorum. Eğer kitabı okumamış olan var ise en başında söylüyorum okuma listenizin başına ekleyeceğiniz bir kitap zaman kaybetmeden okuyun.
Yoksul bir ailenin çocuğu olan Zezé’nin yaşamını okuyoruz. O kadar masum ve o kadar akıllı ki Zezé, kitabı okurken sanki Zezé’nin yanıbaşındaymışsınız gibi hissediyorsunuz. Akıllı olduğu kadar da kurnaz ve yaramaz tabii ki. Ailesi ve komşuları tarafından sürekli azarlanan dayak yiyen bir çocuk. Onun dayak yediği anlarda satırları okurken sanki o acıyı ben hissediyordum. Kitabın içine girip ona karşı el uzatan herkesin elini tutmak istedim. Yüzlerce hatta binlerce, on binlerce övgü almış, beğenilmiş bir kitap hakkında diğerlerinden farklı olarak ne söyleyebilirim hiç bilmiyorum. Kitabı bitirdiğimde gözlerim dolmuş bir şekilde boş boş etrafa baktım sadece. Zezé’nin yaşadıklarını okurken etkilenmemek elde değil. Böyle bir çocuğun düşüncelerini okuyabilmek, bakış açısından bakmaya çalışmak, dünyasını algılayabilmek için çabalamak muhteşem bir şey.
Ah Zezé; 5 yaşındaki dünyana neler sığdırdın? Senin için nasıl görünüyordu yaşamak, nasıl bir şeydi sevmek, ne kadar heyecan vericiydi noel hediyesi alabilmek, ne kadar huzur vericiydi hiç dayak yemeden uyuyabilmek, ne umut vericiydi hayallerin...
Bazıları için ölmek kolaydı. Uğursuz bir trenin gelmesi yetiyordu, tamamdı bu iş. Ama benim için göklere uçmak ne kadar güçtü. Herkes engel olmak için bacaklarımı tutuyordu.
