İlk acı değilsin, dedim. Son acı da olmayacağım, dedi. Sevmenin ötesini görmek istemiştim, dedim. Oradan geliyorsun, dedi. Sözcüklerden duvar örülmezmiş dedim. Kurduğun konaklarda insanlar kendini seviyor, dedi. Yalnızlık hiç geçmiyor, dedim. Yazıyorsun ya, dedi.
"Bazen düşünüyorum da" demiş "yaşam insanoğlu için bir armağan mıdır, yoksa ceza mı, çözemiyorum."
"Hiç kuşkusuz yaşam bir armağandır" diye yanıtlamış Padişah. "Ama biz insanlar öyle aciz yaratıklarız ki, bize sunulan bu armağanın tadını çıkarmak yerine kendimizi acılara boğuyoruz."