Her şeyin mutsuzluktan doğduğunu düşünüyorum. Bütün kötülüklerin, kıskançlıkların, eziyetlerin...İnsan mutlu olduğunda mutlu edebilir ancak.Şu an ezenlerin çoğu zamanında ruhu ezilmiş insanlardır. Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır bu yüzden.
Ormanda yolunu yitirmiş çocuklar gibi terk edilmişlik içerisindeyiz. Önümde durup bana baktığında ne sen benim içimdeki acıları anlayabiliyorsun ne de ben seninkileri. Ve senin önünde kendimi yere atsam ağlasam anlatsam bile biri sana cehennemi sıcak ve korkunçtur diye anlattığında cehennem hakkında ne bilebilirsen benim hakkımda da ancak o kadarını bilebilirsin.