Əsərdə hadisələr XIII-XIV əsrlərdə baş verir. Burada Çingiz xan, Xarəzmşah Cəlaləddin, Əmir Çoban Sulduz haqqında geniş məlumat verilib. Müəllif əsərin yazılmasında əsas mənbə kimi Fəzlullah Rəşidəddinin "Came ət-təvarix"indən istifadə edib.
Çox maraqlı, informasiya ilə zəngin və təsirli kitab idi.
Gedin, deyin xan Çobana,
Gəlməsin bu il Muğana.
Muğan batıb nahaq qana.
Apardı sellər Saranı,
Bir ala gözlü balanı...
Qəribədir, altmış il əvvəl Hülaki xan İrana hücum edəndə şəhərlərin ətrafındakı divarları sökdürürdü ki, əgər bu şəhər mənimdirsə, onu qala divarı yox, mənim qoşunlarım qoruyacaq. Amma indi onun nəvələri tikdirdikləri şəhərləri hasarla əhatə edirlər. Demək, ölkə gücdən düşür, özünü qorumağa yeni vasitələr axtarırdı.
Başı bəlalı vətənimizin dərdləri çoxdur. Allaha acıq getməsin, Azərbaycanı elə zəngin, elə gözəl yaradıb ki, hansı düşmən dişini itiləyirsə, bura cumur.