Bugüne kadar okuduğum kitaplar içinde en çok etkilendiğim ikinci kitap bu sanırım. Çok büyük dersler çıkardığım, adeta defalarca tokat yediğim, kendime çeki düzen vermem gerektiğini anladığım bir kitap oldu. Ne kadar küçük şeylerle nefsimi okşadığımı, kibrimi kabarttığımı fark ettim. En ufak başarımı ne kadar abarttığımı anladım...
Kitapta en çok sevdiğim şey karakterlerin duygularının çok iyi yazılmış oluşuydu. Şaşkınlıkları o kadar iyi geçiyor ki karşı tarafa, onlar şaşırdıkça ben de şaşırdım.
Diğer bir güzellik ise kitabın sonunu tahmin edemiyor oluşumdu. Kısacası çok beğendiğim ve çokça etkilendiğim, harika dersler çıkardığım harika bir kitaptı. Kalemine sağlık Fatih Duman...