Fuzûlî der ki;
“Mey biter sâkî kalır.
Her renk solar hâkî kalır.
İlim insanın cehlini alsa da,
Hamurunda varsa eşeklik; bâkî kalır.”
Açıklama:
Bu sözde, "mey" (şarap) ve "saki" (şarap sunan kişi) gibi tasavvufi unsurlar kullanılarak, geçici olan şeylerin (şarap) ve kalıcı olan şeylerin (saki) ayrımı yapılır. Aynı şekilde, renklerin solup, sadece haki renginin kalması gibi, ilmin de cehaleti alsa da, insanın hamurunda (doğasında) bulunan "eşeklik" (kaba, cahil, inatçı gibi anlamlara gelebilecek bir terim) kalıcıdır.
