İşte eser buydu, bu eserle Ahmed Cemil insan hayatını yazmak istiyordu.Başından sonu kadar bir şiir ki bir gülümsemeyle başlasın, bir gözyaşı damlasıyla son bulsun...
Sonra çıkıyorsun dışarı,
bakıyorsun güneş hala tepede.
Yıllardır kurduğun cümleyi bilmem kaçıncı kez kuruyorsun:
"Ne yapalım, kısmet değilmiş..." Sabahattin Ali