yeniden başlamak için her şeyi yıkmalısın.kendini bile..belki o zaman derinlerden çıkıp,gerçek seni keşfedebilir;zar zor duyduğun derin karanlıktaki kişiyi (ben’i) aydınlığa kavuşturabilirsin.eğer bunu yapabilirsen daha iyi bir kavrayışa ve duygusal erişkinliğe kavuşacaksın.yetin inanılmaz bir boyuta ulaşacak, artık düştüğün yerde sendelemeyecek,kendine bi tokat atıp yoluna devam edeceksin.tam tersi durumdaysa çökeceksin karanlığa ,hayıflanacaksın ,kendine kızacaksın,ben’i keşfetmeye çalışırken yanlış yollara gireceksin.girdiğin yer çıkmaz bir yol olacak kendi canavarlarınla savaşacaksın.kanayacaksın,uzuvlarını kaybedeceksin (hoșgörü,sevgi,aşk gibi uzuvlarını).ümitsizlik yakana sarılacak.kurtuldum diyeceksin,arkanda birisi baltayı savuracak işte ;mutluluk uzvun da gitti.böyle böyle yok oluşa gideceksin.kendini kurtarmak ve yok etmek senin elinde.ne bekliyorsun?hâlâ doğru yol hangisi diye mi?senin için çok mu geç yoksa? boşuna konuşuyorum belki de..ama ben yine konuşmaya devam edeceğim.karanlığa ya da aydınlığa konuştuğumu bilmeden.