Gerçek şu ki tarihte , tıpkı yaşadığımız an gibi, insanın umutsuzluğa kapılmasını engelleyen, bir sığınağa, gizlenecek bir yere ihtiyacı vardır.Bu sığınak bazen bir kitap, bir şiir , bir şarkı ya da müzik olabilir. Ben de kitabımın bu sığınaklardan biri olmasını, savaştan sonra, her şey bittiği zaman, yaprakları açılınca , insanların lekesizliklerini onda bulmalarını,hayvan gibi yaşamaya zorlanabileceğimizi, ama umudumuzu yitirmeye zorlanamayacağımızı bilmelerini istiyorum. Umudunu yitirmiş sanat yoktur, umutsuzluk yalnızca yetenek noksanlığıdır.