Yazar:
Abdulrazak Gurnah
Çevirmen:
Müge Günay
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
#2021NobelEdebiyatÖdüllüYazar~~~Edebiyat
Nobel Edebiyat Ödüllü Abdulrazak Gurnah tan okuduğum 4.kitap olan Son Hediye yine yazarın severek okuduğum kitapları arasında yerini aldı. Post-kolonyal Edebiyat türünde yazan ve her eserinde bunu fazlasıyla hissettiren Gurnah a göre bu edebiyat türünde yazmak için anavatanından uzaklaşması şarttır der ki kesinlikle ben de yazarın kitaplarini okuyunca öyle olması gerektiğini düşündüm resmen yazdıklarını hissettiriyor hatta öyle yazıyor ki yazar sanki tüm o durumları yaşamış gibi içselleştiriyorum ya da ben öyle düşündüğüm için çokça seviyorum kitaplarını :-)))
Konu itibariyle ikilemler yine mevcut sömüren-sömürülen, ezen-ezilen, tutunma-kopma gibi varolabilme adına arada kalmışlığı yine çok güzel hissettiren Gurnah bu kitapta da sessizliği hüküm sürerken 1den yakalandığı hastalıkla tüm sırlar ortaya çıkar ve saçılır. İçinde bulunduğu sessizlik 1an da başka yönlü psikolojik tespitler ve toplumsal olaylara dönüşür ve tüm konuları bağlar, sessizliğin tüm haykırışlarını her karakter üzerinden verdiği mesajlarla ve konularla farklı duygular içine büründürür yazar...
Kimlik, din, sömürge, Zanzibar ve İngiltere arasında yine geçmişe dönüşlerle ülkenin sorunlarına parmak basan Gurnah etkili, hissettiren anlatımıyla 1 çözülme hikayesidir zira senelerce "içinde tuttuğu gerçekler" derken kitapta sanki kendi çözümlemesini yapıyor gibi yazar...
Kadın-erkek ilişkileri, anne-baba durumunda çocuğun etkileri ya da çocukların etkilendiklerini yazarin okuduğum her kitabında görmeme rağmen hic1ine tekrara düşmeden farklı 1 durumla bağlıyan yazar, kitabın sonunda da dünya boylu boyunca uzanirken yine 1baba öyküsü, konu da tahmin edileceği gibi göçmenlere ilgili der ki bu ifade tüm kitaplarının özeti olur...
Postkolonyalizm, sömürgeciliğin bıraktığı mirası sorunsallaştıran
Son Hediye... Zanzibarlı yazar Abdulrazak Gurnah'ın kaleminden etnik kimlik, köken ve aile temaları etrafında çarpıcı bir anlatımla kurgulanmış harika bir yapıtla karşınızdayım. Yazarın okuduğum ilk kitabı. Hem kitabın konusu hem de yazarın üslubunu çok beğendim. Eser kültürel kimlik sorununu roman kahramanı olan Abbas, onun eşi Meryem ve çocukları Cemal ve Hanna'nın gözünden her birinin kendi hikayesini gözler önüne seriyor. Etkileyici, çarpıcı ve sürükleyici bir anlatı...
Keyifli okumalar...
Gurnah'ın Hediyesi·284 syf.·Edebiyat
9/10
2025 105. kitabı
Zamanın insana en büyük hediye olduğu fikri gibi en büyük ceza olduğu da söylenebilir. Hesap edilen olası bütün acılardan daha fazlasını içeren bir şey varsa o da ayrılık ve gurbettir. Zaman su misali akmasına karşın hiçbir hatıra parçacığı zamanın nehrinde kaybolmaz. Bedenin çöktüğü an da bile zihin geçmişin anılarını bir bir dökmeye muktedirdir. Afrika'dan Avrupa'ya uzanan çetrefilli etnik mevzularla kendisini gösteren bu eserde Gurnah Batı'ya ılımlı fakat gerçek yüzünü ihmal etmeksizin bakar. Belki de etnik uzlaşı için dilini sivriltmeden muhatabını rahatsız etmeden anlatısını şekillendirir. Ama öteki olmanın sorunları Gurnah'ın bahsettiklerinden fazlasıdır. Bu manada etnik hesaplaşmadan ziyade geçmişini karşısına alan karakterlerin yürek burkan hikayeleri ön pladadır.
zafer saraç
Son Hediye
Abdulrazak Gurnah
Zafer Saraç
zafer saraç
Son Hediye
Abdulrazak Gurnah
Zafer Saraç
Kitap kültürel kimlik sorununa eğiliyor. Kibirli nezaketin ardındaki o ırkçı dili kullananların her zaman aramızda dolaştığını ve dolaşacaklarını gördüm. Karakterler, o ırkçı söylemlere maruz kaldığında sanki ben de aynı durumdaymışım gibi hissettim her defasında. Bu yüzden kitap okuma eyleminin empati aşılama durumunun ne derece mühim olduğunu bir kez daha kavradım. Gurnah iyi bir yazar. Kalemine ve yüreğine sağlık. Ayrıca kendisi; " kültürler ve kıtalar arasındaki körfezde sömürgeciliğin etkilerine ve mültecinin kaderine nüfuz etmesinden" dolayı 2021 Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü, belirtmeden geçemeyeyim.
Son Hediye, etnik kimlik, köken ve aile temaları etrafında dokunmuş bir kültürel sentezin romanı.
Kitap İngilterede göçmen olan Abbas ve onun hiç bahsetmediği kökenlerini, bir rahatsızlık geçirmesi sonucu anlatma isteğine karşı koyamamasıyla başlar...
Abbas ne doğduğu yere ne de kaçıp geldiği bu ülkeye ait hisseder. Bu hisle bende kendimi çok bağdaştırdım, doğduğun tanıdık simaların arasında bile kendin olamamak ait olamamak....
Kitapta ailenin bütün üyelerinin hayatları hakkında, göçmenliğin geçmişin bilinmezliğinin onların üzerindeki etkisini görebiliyoruz.
Aile üyeleri doğdukları yere ait olmak isterken, ön yargılar sömürgeci düşünce buna engel oluyor....
Genel olarak etnik köken, aitlik gibi kavramların güzel işlendiği tavsiye edebileceğim zevkle okuduğum bir kitap oldu..
Puan vermedi·284 syf.·
2025 732. kitabı
İlk 
Kumdan Yürek ile tanışmıştık yazarla,bu dördüncü,buluşmamız masada arada buluşup hem hal oluyoruz,biliyorum hissediyorum da dilinin ucuyla degilden gönülden yasanmışlığın verdiği o hissi okura,öylr güzel aktarıyor kı bunu okuyunca anlıyoruz, okuru yormadan anlatıyor konuyu Gurnah
Gelelim Son Hediye kitaba
Abdulrazak Gurnah. Zanzibar doğumlu Tanzanyalı yazar ve edebiyatçı. Gurnah, "kültürler ve kıtalar arasındaki körfezde sömürgeciliğin etkilerine ve mültecinin kaderine nüfuz etmesinden" dolayı 2021 Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü.Gurnah, 1986'da Wole Soyinka'dan bu yana Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan ilk siyah Afrikalı yazar oldu.
İngiltere’de yaşayan bir Afrikalı göçmen olan Abbas, yakalandığı hastalığın ardından geçmişini sorgulamaya başlar. Abbas’ı bir hikâye anlatıcısına dönüştüren hastalık süreci, yıllardır eşi Meryem ve çocuklarından sakladığı büyük sırrını da ortaya çıkartır. Abbas’ın sınırları aşındıran hikâyesi etnik kimlik ve köken, gerçek ve kurmaca gibi ayrımların kayganlığını ortaya koyarken yüzleşilmemiş hatıraların, dilsiz kalmış hikâyelerin insan zihninde yarattığı kalıcı etkileri de sergiler. Son Hediye, cesur bir hikâye anlatıcısı olmanın insanın yakınlarına verebileceği en büyük hediye olduğunu gösteren çarpıcı bir yüzleşme anlatısı.
“Abdulrazak Gurnah, Abdulrazak Gurnah çok katmanlı, güçlü ve güzel romanlar yazmakta ustalaşmış bir yazar.”
Anita Mason
"Son Hediye, etnik kimlik, köken ve aile temaları etrafında dokunmuş bir kültürel sentezin romanı"
Kumdan Yürek ile tanışmıştık yazarla,bu dördüncü,buluşmamız masada arada buluşup hem hal oluyoruz,biliyorum hissediyorum da dilinin ucuyla degilden gönülden yasanmışlığın verdiği o hissi okura,öylr güzel aktarıyor kı bunu okuyunca anlıyoruz, okuru yormadan anlatıyor konuyu Gurnah
Gelelim Son Hediye kitaba
Abdulrazak Gurnah. Zanzibar doğumlu Tanzanyalı yazar ve edebiyatçı. Gurnah, "kültürler ve kıtalar arasındaki körfezde sömürgeciliğin etkilerine ve mültecinin kaderine nüfuz etmesinden" dolayı 2021 Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü.Gurnah, 1986'da Wole Soyinka'dan bu yana Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan ilk siyah Afrikalı yazar oldu.
İngiltere’de yaşayan bir Afrikalı göçmen olan Abbas, yakalandığı hastalığın ardından geçmişini sorgulamaya başlar. Abbas’ı bir hikâye anlatıcısına dönüştüren hastalık süreci, yıllardır eşi Meryem ve çocuklarından sakladığı büyük sırrını da ortaya çıkartır. Abbas’ın sınırları aşındıran hikâyesi etnik kimlik ve köken, gerçek ve kurmaca gibi ayrımların kayganlığını ortaya koyarken yüzleşilmemiş hatıraların, dilsiz kalmış hikâyelerin insan zihninde yarattığı kalıcı etkileri de sergiler. Son Hediye, cesur bir hikâye anlatıcısı olmanın insanın yakınlarına verebileceği en büyük hediye olduğunu gösteren çarpıcı bir yüzleşme anlatısı.
“Abdulrazak Gurnah, Abdulrazak Gurnah çok katmanlı, güçlü ve güzel romanlar yazmakta ustalaşmış bir yazar.”
Anita Mason
"Son Hediye, etnik kimlik, köken ve aile temaları etrafında dokunmuş bir kültürel sentezin romanı"
Kültürel çatışmalar, etnik problemler, sahipsizlik hissi, her ortamda yabancılık hissi, kaybolan hayatlar…
Dünyada ne çok acı var.
Hem dini, hem kültürel karmaşanın iç içe girdiği, ebeveynlerin kendini tanımlayamazken çocuklarını daha da karmaşaya ittiği hayatları okuyoruz. Geçmişten gelen yükleri saklamaya, gizlemeye, üstünü örtmeye çalışmanın insana daha büyük yükler yüklediğini ve ne kadar çabalarsan çabala geçmişin bir şekilde kendini ortaya çıkardığını..
Abdurrezak Gurnah gerçekten akıcı bir kaleme ve samimi bir anlatıma sahip, kitaplarının konuları birbirlerine paralel ilerliyor ve temaları aşağı yukarı aynı sayılsa da sıkmadı, tam aksine daha fazlasını okuma merakı uyandırdı diyebilirim. Çok ara vermeden diğer kitaplarını da okuyacağım.
Gündemden uzaklaşmak,temiz bir kafayla yaşayabilmek için en iyi yöntem okumak. Ama başka ülkelerin, başka insanların yaşamını okumak. Zira bizim ülkenin insanı da gündemi de yeterince can sıkıcı.
Bazen ne yapsan olmuyor. Milliyetçi geçinip de daha önce eleştirdiğin insanlarla yan yana durmak mı dersin,mültecileri herkesten önce göndereceğim deyip koltuk sevdasına limandan ilk kalkan gemiye atlayanlar mı,fakir fakir otururken, varsıllar yine kazandı, diye sevinenler mi ,bir adamın bilmem kaçıncı karısı olacağını idrak edemeyip bayrak sallayanı mı hangi birini yazayım ki.
Yıllarca Kürtler bu ülkeyi bölmeye çalışıyor diyenler çat diye ülke ikiye bölündü, farkında mısınız?
Üstelik de bunu hep birlikte yaptık.
Bu girizgâhtan sonra simdi gelelim yıllardır bitmeyen savaslarin yaşandığı Afrika ve bundan dolayı Avrupa'ya kaçan göçmenlere. Ne kadar da bizim ülkemize benziyor değil mi?
Afrikalı göçmen Abbas'in hikayesi bu roman.Felc geçirince yıllardır unutmaya çalıştığı geçmişini sorgulamaya başlar. Bunda karisi Meryem'in de etkisi olur ama artık kendisi de bundan kaçamayacağını anlar. Geçmişi sırlarla doludur. Londra öncesi tamamen farklı bir hayatı vardır.
Iki çocuğu olan Abbas,bu sırlarını ailesinden saklamıştır. Bunları öğrenmek çocukları için de sarsıcı olur. Eğitimli çocukları , bir yandan bu gerçeklerle yüzleşirken bir yandan da Londra 'da öteki olmanin sorunlarını yaşarlar.
Gurnah'tan okudugum üçüncü roman Son Hediye. Romanlarının ortak teması etnik kimlik,gocmenlik...vs. Yine romanlarının en güzel tarafı ise içinde hep bir umudu barındırması.
2021 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Gurnah'i okuyun bence
Zanzibarlı, Nobel ödüllü yazar Abdulrazzak Gurnah'ın İngiltere'de yaşayan Abbas,Meryem ve çocuklarının hayatına ışık tuttuğu ve göçmenlik,ırkçılık,insanı değerler kavramlarını ele aldığı, akıcı bir anlatı benimsediği romanı Son Hediye yazarın okuduğum ikinci kitabı oldu. Çok beğendim. Çok kıymetli bir eserdi benim için.
Nehir roman kavramını bu kitap sayesinde öğrendim.
İyi okumalar.Kitapla kalın.
Göçmenlik ve AidiyetEdebiyat & Roman
Abdulrazak Gurnah'ın köken, aidiyet ve aile konularını işlediği Son Hediye, romanın ana karakteri Abbas'ın felç geçirmesiyle başlayan süreçte geçmişiyle hesaplaşmasını işliyor. Abbas, eşi Meryem ve çocukları Hannah ile Cemal'in bakış açılarını takip ettiğimiz romanda Abbas'ın başlattığı hesaplaşma süreci ailesinin de benzer bir yola girmesine ve kökenleriyle yüzleşmelerine sebep olur.
Ailelerinin kökeni ve geçmişiyle ilgili bölük pörçük hikayelerden başka bir şey öğrenemeyen Hannah ve Cemal'i, ait olamama ve kimliksizlik hissi roman boyunca takip eder ve ikisi de buna karşı farklı bir savunma mekanizması geliştirir. Hannah için bu İngilizliği tamamen benimsemek ve yeni erkek arkadaşına uyum sağlamak olur. Cemal için ise kökeni hakkında daha fazla bilgi sahibi olmaya çalışır. Abbas'ın başladığı hesaplaşma eşi Meryem'de de benzer bir istek yaratacak ve sonunda bu kanayan yara kapanmaya başlayacaktır.
Maalesef yazarın kitaplarını Nobel Ödülünü aldıktan sonra okumaya başladım. Kitapları olumlu eleştiriler almalarına rağmen yıllarca fazla satmamış. Buna rağmen İletişim Yayınları'nın beş kitabını çoktan okuyuculara sunmuş olması bizim için büyük bir şans. Diğer kitaplarını da en kısa sürede okuyacağım.
Yazar Hakkında
Abdulrazak GurnahYazar · 9 kitap
1948’de Doğu Afrika kıyısındaki Zanzibar’da doğdu. Anadili, Afrika’da seksen milyon kişinin konuştuğu Svahili’dir. İlköğrenimini İngiliz okullarında tamamladı, çocukluğunda gittiği Kur’an kursunda Arapça öğrendi. Gençliğinde Zanzibar Ayaklanması’na (1964) ve sonrasında kurulan sosyalist rejimin çalkantılı yıllarına tanıklık etti. 1968’de İngiltere’ye gitti. Yükseköğrenimini Kent Üniversitesi’nde tamamladı. Doktora tezinde (1982) kolonyal söylemin Doğu Afrika, Karayip ve Hindistan edebiyatındaki izdüşümlerini analiz etti. Postkolonyal edebiyat alanında uzmanlaştı. Halihazırda Kent Üniversitesi’nde İngiliz edebiyatı profesörü. İlk romanı Memory of Departure’da (Ayrılışın Hatırası, 1987) Afrika’da geçen gençlik yıllarının ardından ülkeyi terk eden Hassan karakterinin hafızasında yer eden Afrika imgesini postkolonyal dönemin kimlik sorunları ışığında inceledi. İkinci romanı Pilgrim’s Way (Hac Yolu, 1988) başlığını Winchester’ı Canterbury’deki Thomas Beckett mabedine bağlayan yoldan alır. Daha iyi bir yaşam umuduyla İngiltere’ye gelen Tanzanyalı Davud, karşılaştığı göçmen karşıtı tutumlardan dolayı paranoyak bir benlik geliştirir ve çareyi Tanzanya’daki geçmişini tamamen silmekte arar. Dottie (1990), Dottie Badoara Fatma Balfour karakteri üzerinden benzer bir yabancılaşma sorununu tartışır. Fatma Balfour’un melez kimliği, ırk ve etnisite sorununun göçmen ve sürgün karakterler üzerindeki travmatik etkilerinin yakıcı bir simgesidir. Paradise’ta (Cennet, 1994) Gurnah, Yakup’un oğlu Yusuf’un Kur’an’da anlatılan hikâyesini 1900-1914 arası Doğu Afrika’ya uyarlar. Kolonyal söylemin Afrika’ya dair klişelerini kölelik, tarihin çarpıtılması, İslâmofobi gibi meseleler üstünden tartışırken Yusuf’un bireysel hikâyesi bir yandan kolonyalizmin bir yandan da despotizmin eleştirisine açılan ikili bir işlev görür. By the Sea (Deniz Kenarında, 2001), emperyal pedagojinin Afrika’nın yerli gelenekleriyle karşılaşmasının doğurduğu verimli paradoksları konu eder. Salih Ömer, Kur’an eğitimi almaktan duyduğu geleneksel kıvanç ile kolonyal eğitimin kazandırdığı dünya bilgisi arasında bocalarken yeni Afrika’nın çelişkileri ete kemiğe bürünür. The Last Gift (Son Armağan, 2011), 1996’da yayımlanan Admiring Silence’la (Sessizliğe Hayranlık) birlikte bir nehir roman anlatısıdır. Admiring Silence’ın isimsiz anlatıcısı ülkesini terk eden bir Zanzibarlı muhaliftir; Britanya’ya yerleşip evlendikten sonra öğretmenlik yapar. Hayatının en istikrarlı görünen döneminde bireysel tarihini yazmaya karar verdiğinde, hiç de istikrarlı olmayan, kayıp ve kırılgan bir bastırılmış benlikle yüzleşmek zorunda kalır. The Last Gift’te ise Gurnah, bu isimsiz anlatıcısının hikâyesini kültürel farklılıkları, belleğe kazınmış tarifsiz acıları kat eden bir anlatıya kavuşturur. Gurnah’ın hakikat anlayışı, gerek kolonyal dönemin karamsar ve toptancı tasvirlerini gerekse anavatan-memleket şovenizmlerini reddeden sahici bir arayışa dayanır. Gurnah, romanları dışında, Salman Rushdie, Anthony Burgess, Joseph Conrad, Vidiadhar Surajprasad Naipaul, Zoe Vicomb gibi yazarlar üstüne edebiyat eleştirileri yazdı, kitaplar hazırladı. Bütün romanlarını kuşatan motiflerin ve temaların estetik yetkinliğe ulaştığı ana metin olduğunu düşündüğümüz için İletişim Yayınları olarak Gurnah külliyatını yayımlamaya Desertion (Terkediş, 2005) ile başlıyoruz. Gurnah’ın dünya edebiyatına evrensel bir içerik ve nitelik kazandıran romanlarını yayımlamaya devam edeceğiz.
Yazar, 2021 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülmüştür.
