ÇİĞDEM ARAS
@CARAS81
Kimyager
Doktora
91 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Genel olarak insan ruhunu çok iyi betimlemiş yazar bence. Kendi türünde çok başarılı buldum. 24 saatlik bir yol boyunca yol metaforu üzerinden bir insanın tüm hayatını ve yaşadığı git gelleri çok iyi tanımlıyor. Ruh geçişleri, tanımlamalar, betimlemeler çok iyi.
Ama galiba tam da bu yüzden pek bana göre değil kitap. Ben daha çok olay insanıyım, çok fazla ruhsal anlatımlar ve betimlemelerden hoşlanmıyorum. O nedenle özellikle belirli bir noktaya kadar kitap beni biraz sıktı. Ancak yol kısaldıkça bende de heyecan artmaya başladı.
Dediğim gibi kitap gerçekten güzel bir kitap ancak bana göre değil.
Konuya gelince; İlyas Salman’ın oynadığı, benim de yıllar önce seyrettiğim Sarı Mercedes filminin uyarlandığı roman.
Bayram daha çocukken bir araba almayı kafaya koymuş, bu istekle önce köyünden kaçmış, tüm sevdiklerini geride bırakmış, hayattaki tek takıntısı ve önem verdiği şey bir araba almak olmuştur. Bu yolda neredeyse her şeyi mübah görmüş ama bir yandan da içinde kendini hep haklı çıkarmaya çalışmış ve hep haklı görmüştür.
Bir araba uğruna her şeyi geride bırakıp Almanya’ya gitmiş, 3 yıl yemeden içmeden çalışmış, para biriktirmiş ve sonunda bir Mercedes almıştır. Artık bu gözünden sakındığı Mercedes ile köyüne gitmeli ve tüm köye artık Bayram Bey olduğunu göstermelidir.
Yol boyunca gözünden sakındığı arabanın başına gelmeyen kalmaz. Bayram ise yol boyunca kendi iç hesaplaşmasını yaşar ve yol biter, köye varılır; ama artık ne Mercedes Mercedes’tir, ne Bayram Bayram’dır ne de gittiği köy kendi köyüdür.
Reklam
Etkileyici...
Romanın ana karakteri Gaza 9 yaşında babasının yanında insan kaçakçılığına başlamıştır. 15 yaşına kadar bu alanda kendini mesleki anlamda geliştirilmiş ve işleri devralacak noktaya gelmiştir. Çok zeki ve akıllı olan Gaza işleri ileri boyuta taşınmış, aynı anda "hizmet verdiği" insanlar üzerinde psikolojik deneyler yapmaya başlamıştır.
Sonra, bir insan sevkiyatı sırasında, bir kaza geçirmiş ve elini ayağını bu işlerden çekmiş, normal bir hayata dönmüştür. Ya da öyle sanmıştır...
Aslında kitabın konusundan çok kitabın, daha doğrusu yazarın dili, tarzı beni fazlasıyla, hiç beklemediğim bir şekilde etkiledi, ama gerçekten etkiledi... Normal şartlarda betimlemeleri, daha doğrusu bir kitap içinde çok betimleme olmasını, pek sevmem ama yazarın psikolojik betimlemelerine ve örneklendirmelerine hasta oldum desem yeridir.
Bu kitabı nereden duyup aldım hiç hatırlamıyorum ama iyi ki almışım ve iyi ki okumuşum. Belli ki Hakan Günday çok değişik bir karakter ve yine belli ki daha çok Hakan Günday okuyacağız...
"Son olarak da Türkiye, doğusundaki aynaya bakınca şişman olduğunu, batısındaki aynaya bakınca da kemiklerinin sayıldığını düşünen, üstüne giydiği hiçbir şeyi kendine yakıştıramayan, bulimik ve depresif bir genç kızdı. 20 yıl boyunca boğulacakmış gibi yiyip sonra pişman oluyor, bir 20 yılda boğazını kanatana kadar kusup sonra yeniden yemeye başlıyordu."
Ekibin gözü, liderin yüreğine bakar.
Tunç Vidinli'nin okuduğum ikinci kitabı. Bence açık ve akıcı bir dili var. Kitap içinde de hap niteliğinde oldukça faydalı bilgiler mevcut.
Sıra dışı şirketler sıra dışı liderleri ve ekipleri gerektirir.
Steve Jobs ilk göreve geldiğinde ne yaptı? "Bundan sonra ürünleri piyasaya çıkarmadan müşterilere sormak yok" dedi ve gereksiz pazar araştırma faaliyetlerinin hepsini kapattı. Henry Ford'un "müşterilere ne istediklerini sorsaydım" bana daha hızlı bir at" derlerdi şeklindeki sözünü de hatırlatarak "insanlar ne istediklerini siz onlara gösterene kadar bilmezler. Bu nedenle de asla piyasa araştırmalarına güvenmem. Görevimiz henüz sayfada olmayan şeyler okumak" dedi.
Bütçen el veriyorsa bir yönetim danışmanı tut.
Kendi içinde bir ik departmanı kuramıyorsan bir ik firmasından destek al.
Vehbi Koç: ilerlemek istiyorsanız, büyük çapta işler kurmak kararındaysanız; iyi öğrenim göreceksiniz, alçak gönüllü olacaksınız, çok çalışacaksınız, adam yönetme sanatını her gün biraz daha öğrenmeye çabalayacaksınız, dürüstlükten ayrılmayacaksınız.