Kaç insan katiline aşık olabilir ki ? Çok sevdiği üstelik onu hiç sevmezken. Hayatta rağmen sevmek diye bir şey olmadığını anlatan efsane bir kitap. Ben sevginin kıtasal olduğunu kabul ediyorum. Çok sevmek ile çok acı çekmek arasında o kadar bağ ver ki. Kimse kimsenin ne hissettiğini bilemez. Zorla sevgi olmayacağını insan öğrendiğinde işte uçurumun tam kıyısında açar gözlerini. Ve derki ben ne yapıyorum. Uğruna hayatını verdiği aşkı mutlu hemde onsuz ? Peki o neden mahvetti hayatını. Süslü cümleler ile aşkı satır satır yazsak da gelmez artık gidenler. Bu satten sonra uçurumun kenarında atsan kendini söylesene ne fark eder ? Bende hayat onsuz da güzel.
Doğrusu önceleri bir iş hayali ile bakıma muhtaç birine bakma işi ile başlayan bu kitap daha sonra bir hayatta kalma mücadelesine dönüşüyor. Bir insan her şeyini kaybettiğinde nasıl yaşar ? İşte aşk yaşamaya ya da yaşatmaya yeter mi ? Bence aşkın bile her şeyi çözeöeyeceğini bazen yenilgiyi kabul etmek gerektiğini çok güzel özetliyor nu kitap. Herkes will toylor a kızabilir ama o yarım yaşamaktan ise kuruluşu seçti. Bence seçimlere saygı duymak lazım. Ayrıca kitapta en çok sevdiğim şey ise yardım edilmek istemeyen birine asla yardım edemezsin. Bunu o kadar iyi anlatıyor ki. Burda Luisa elimden geleni yapıyor. Bir insanı yaşatmak için kendinden tavizler veriyor. Her şeyini feda ediyor. Ama işte hayat bazen olmayınca olmuyor. Bazen kader deyip geçmek lazım. Olanlar ile yaşamak gidenleri kabul etmek gerek.