Dünyanın gelmiş geçmiş bütün filozoflarına, bütün şairlerine, bütün yalvaçlarına, bütün ermişlerine kızıyorum, onca kitap niye yazıldı diye düşünüyorum, ne gereği vardı, o kitaplıklar, konferanslar, o toplantılar; o kendini matah bir şey zanneden politikacılar, benim gibi gazeteciler, dünyayı kurtaracakmış gibi ciddi yüz ifadeleriyle ekrana çıkan çokbilmişler, üniversiteler, ben var ya ben diyenler, hepimizi toplasalar bir incir çekirdeği doldurmayız diye düşünüyorum. Hele o zenginler, hele o paraya, yata, kata tapanlar, hele o gösteriş düşkünleri. Hepsini o süslü saatleriyle, pırlanta yüzükleriyle, limuzinleriyle birlikte gömmeli diye düşünüyorum, aman ayrılmasınlar onlardan. Sokaklardan geçerken telkâri ustasından duyduğum türkü takılıyor dilime: "Bu dünya bir penceredir / Her gelen baktı geçti." diye tekrarlıyorum durmadan. Felfese bundan başka nedir ki diyorum, raf çökerten onca kitap, onca üniversite, anlı şanlı felsefe profesörleri, sözümona varlığı sorgulayanlar bundan başka bir şey söyleyebilir mi? Ya o din âlimi geçinenler? Din alanlar, din satanlar laf kalabalığından başka ne söylüyorlar?