"...Şairim/ Zifirî karanlıkta gelse şiirin hası/ Ayak seslerinden tanırım/ Ne zaman bir köy türküsü duysam/ Şairliğimden utanırım..." Bedri Rahmi EYÜBOĞLU
Öğretmen bir talebesini paylar gibi:
"Peki ne diye anlamadık demediniz öyleyse? Adamcağız kaç defa sordu da." dedi.
Köylü, içinden gelen bir gülüşü zapt etmek istiyormuş sandıracak kadar ciddi bir çehre ile:
"Aman beyim!" dedi, "Anlamadık diyelim de bir daha baştan mı anlatsın?"
"...Kendi ölümüyle ölüyorsa da herkes/ Kendi ölümümü biri ölünce düşündüm.
Öylesine güçlüydü ki yaşamak duygum/ Bir kavramdı ölüm, onu sadece düşündüm...