Şöyle geçiriyordu içinden: ''İnsanın yalnızca kendi için yaşamasına değer mi ? Bir gün gelecek, öleceksin ve kimseye bir iyilik yapmadan öleceksin, öldüğünü hiç kimse fark etmeyecek...''
O anda kendisinin bir Rus soylusu, Moskova sosyetesinin bir üyesi değil, bir sivrisinek ya da bir sülün, bir geyik, şu anda çevresinde olan her şey gibi, doğanın bir parçası olduğunu düşünüyordu. ''Evet, onlar gibi, Yeroşka gibiyim, yaşayacağım, sonra öleceğim. Çok doğru söyledi: Üzerimde otlar bitecek...''
Mustafa Kutlu`nun okuduğum ilk kitabı. Tavsiye üzerine okuduğum bir yazar. Pişman değilim iyi ki okumuşum. Kitap aslında hepimizin bildiği toplumsal sıkıntıları bizi hiç sıkmadan bize aktarabiliyor. Akıcı bir dile sahip. Ülkemizde yaşanan sıkıntılar hakkında çok güzel tespitler var. Okurken insanın bacağı tıklamaya başlıyor.