“İnsanlar tüm diğer canlılar gibi doğduğunda o kadar bir ve bütün, o kadar derli toplu haldeler ki o bütünün içinde hiçbir şey ayrılık gayrılık taşımaz. Bu birlik ve bütünlüktür bir bakıma onu o çaresiz halinde yaşatan. Ne zaman ki o bütünün içinden kendisini çıkarır ve ona ‘ben’ der, kendisiyle geri kalan her şey arasında ilk yarık açılmış olur.”
“Bir başkası olduktan sonra, bir daha bir başkası, bir daha bir daha başkası ola ola, ilk kimliğimizin mutluluğuna geri dönebileceğimizi sanmak boş bir iyimserlikti.”