Voltaire filozofun pek güzel bir nüktesi vardır : Freney şatosunda otururken kendisine bir
tanıdığı gelmiş , birkaç ay misafir kaldıktan sonra gitmiş . Arkasından Voltaire demiş ki :
- Bu adamla Don Kişot arasında şöyle bir fark vardır : Don Kişot her gördüğü hanı şato zannederdi ; bu adam da her gördüğü şatoyu han sanıyor .
“Dil yarası yaraların en derinidir .” derler. Doğru sözdür . Bıçağın açtığı yara zamanla kapanır; dil yarası , ruhun en gizli taraflarına doğru boyuna işler , bir türlü kapanmak nedir bilmez.