“ Ben , sınıfa hiçbir zaman abdestsiz girmedim . Bir mabede girer gibi girdim ders anlattığım sınıfa. Çünkü onlar bana emanet edilen genç kulaklar ve genç gönüllerdi. Ben o emanetin karşısına bedenen ve kalben tahir çıkmak mecburiyetindeydim.”
Voltaire filozofun pek güzel bir nüktesi vardır : Freney şatosunda otururken kendisine bir
tanıdığı gelmiş , birkaç ay misafir kaldıktan sonra gitmiş . Arkasından Voltaire demiş ki :
- Bu adamla Don Kişot arasında şöyle bir fark vardır : Don Kişot her gördüğü hanı şato zannederdi ; bu adam da her gördüğü şatoyu han sanıyor .