Mümin yaptığı kötülüklerin , işlediği günahların ve ihmal ettiği görevlerin sorumluluğunu kendi üzerine alıp “ Özgür iradem var , bunları onunla işledim .” demeli ve işi kadere havale etme yanlışına düşmemelidir . Çünkü bu, Rahman , Rahim ve Adil olan Allah’ı , insanı günaha ve kötülüğe zorla düşürmekle itham etmek anlamına gelir . Mümin diğer taraftan da yaptığı iyilikleri , sergilediği faziletleri ve yakaladığı başarıları sahiplenmeksinizin “ Kaderde varmış . Bunu bana Allah takdir ve nasip etmiştir .” diyerek kibirden korunmaya bakmalıdır .
Allah’ı anmaya sebebiyet vermeyen böyle duyarsız bir istifade sürecinin insanı aynı zamanda faziletsizleştireceği hatta şahsiyetsizleştireceği muhakkaktır.
Nimetlerin fiyatı zikir, fikir ve şükür cinsinden ödenir . Nimetlerin kullanılmasına , onu nasip edip gönderini anmak ve hatırlamak koşuluyla izin verilmiştir.