Gizem Mışraklı
@Calvero
Bu dünyada öylesi aç yaşayan insanlar var ki Tanrı onlara ancak bir somun ekmek suretinde görünebilir.
Gandhi
Reklam
Bazılarımız dayanmanın bizi güçlü kıldığını zanneder. Ama bazen bizi güçlü yapan bırakmaktır.
Hermann Hesse
1999'da Yaşar Kemal, Zülfü Livaneli, Orhan Pamuk, Ahmet Altan ve Mehmet Uzun'un girişimleriyle tüm dünyadan 46 yazar ve sanatçı imzaladıkları ortak bir bildiri kalem alırlar: "Yeni yüzyılda Türkiye'yi, insan hakları ve demokrasi konusunda örnek alınması gereken bir ülke olarak görmek istiyoruz." Bildiriye imza atan yazar ve sanatçılar arasında yazar Günter Wallraff, Nadine Gordimer, Harold Pinter, José Saramago, Arthur Miller, Elie Wiesel, Jack Lang ve yönetmen Ingmar Bergman ile Costa Gavras'da vardır. Yaşar Kemal, bildiriyi okuduktan sonra yaptığı konuşmada tarih boyunca uygarlıkların ve kültürlerin birbirini beslediğini belirtir.
Nâzım'ın bir Paris gezisinde yaşanan müthiş bir olay var: O zamanlar Abidin Dino'lar Seine Nehri kıyısında, asansörsüz bir evin yedinci katında oturuyorlarmış. Moskova'dan gelecek olan büyük şaire, güzel bir memleket sofrası hazırlamışlar ama kalp hastası olduğu için o yedi katı çıkmasından kaygılanıyorlarmış. Şöyle bir çözüm bulmuşlar sonunda: Her kata iki sandalye yerleştirmişler. Yaşar Kemal, Nâzım'ı getirecek, sonra her katta mola vererek anlattığı hikayelerle onu oyalayacak, böylece Nâzım'ın merdivenleri dinlene dinlene çıkmasını sağlayacakmış. Öyle de olmuş. Yaşar abi memleket hasretiyle içi yanan Nâzım'a her katta hikayeler anlatmış. Bu olay bende hayranlık uyandırmıştır hep.
-Livaneli