" Sen sevgiline ne verebilirsin sanki? Kalbini mi? Pekala, ikincisine? Gene mi o? Üçüncü ve dördüncüye de mi o?... Atma be adaşım, kaç tane kalbin var senin?... Hem biliyor musun, bu aptalca bir laftır: Kalbin olduğu yerde duruyor ve sen onu filana veya falana veriyorsun... Göğsünü yararak o eti oradan çıkarır ve sevgilinin önüne atarsan o zaman kalbini vermiş olursun..."
Bir defa da isimsiz mektup yazdım aşkıma.
Tek cümlelik:"Hiçbir hayal seni kurmaya yetmiyor."
Cevap da tek cümle geldi:" YOKLUĞUNUN GÜRÜLTÜSÜNDEN SAĞIR OLACAĞIM."