Muharrem Can ARICAN
@CanArcan
Ameliyat masasına kendimi yatırdım. Kitapla,kalemle,sözle,düşünceyle kendimi ameliyat etmeye başladım. Masadan kalktığımda nasıl birisi olacağımı merak ediyorum.. TİMŞEL..
Şu anda okuduğu kitap
Muharrem Can ARICAN
, bir kitap okuduPuan vermedi·192 syf.·
3 günde okudu
·Okunma: 09 Şubat 2026 10:27
·2026 7. kitabı
Paramı geri verin
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza R.F. Kuang ve onun “Sarı Yüz” kitabı ile geldim. Bu kitap Goodreads Kitap Ödülü ve İngiliz Kitap Ödülü’nü kazanmış.
Kitap,başarılı bir yazar olan Asyalı Athena Liu’nun trajik ölümünden sonra şans eseri onun ölümüne de şahitlik etmiş olan yazarlık yapmaya çalışan ilk kitabının da tam bir fiyaskoyla sonuçlanmasıyla June Hayward’ın Liu’nun çalışma taslaklarının eline geçmesiyle bunları düzenleyip kendisinin gibi yayımlatmasını anlatıyor.
Yani söze nereden başlasam karar veremiyorum. Liseden beri az da olsa okuyan birisi olarak bu kitabın bu kadar ödül almasını, New York Times’ın övgü yazıları yazmasını hiç mi hiç anlamadım.
Her sayfada bol bol küfür bulunmasına mı ? Edebiyat namına elle tutulur hiçbir şey olmamasına mı ? Konunun sürekli kopmasına mı verdiler? Diye düşünüyorum !
Bazı karanlık güçlerin yada karanlık ellerin her şeyde olduğu gibi edebiyata da el attığını uzun zamandır düşünüyordum. Bu kitabı okuduğumda da bu düşüncelerim tekrardan gün yüzüne çıktı. Yani, bazı kitapların yada yazarların bazı güçler tarafından fonlandığını düşünüyorum. Hiçbir edebi değeri olmadan, literatüre kattığı hiçbir şey olmadan, kazandığı bu başarıları temiz görmüyorum. Bu kitap için bu ne kadar geçerlidir tabi bunu bilemeyeceğiz. Başka türlü bir ihtimalde edebiyat algısı değişti. Şarkılarda ve daha başka bir süre şeyde olduğu gibi. “Onlar arkadan havlarlar” gibi şarkı sözlerinin geçtiği şarkının “Evvelim sen oldun ahirim sensin” sözünün geçtiği şarkıdan günümüzde daha çok sevildiği gibi. İki ihtimalde de durumun çok vahim olduğunu kendi adıma söylemek istiyorum.
İşin aslı bu kitap sıradan bir şekilde raflarda yerini alsa hiçbir sıkıntı olmayacak . Hatta ya fena değildi deyip geçeriz ki böyle dedirtecek az da olsa pasajlar var. Tek problem
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Jacques Rancieri ve onun “Cahil Hoca” kitabı ile geldim.
Kitap, birden fazla mecrada çok fazla karşıma çıktığı için ve öğretmen olduğum için okuma gereksinim duyduğum bir kitap oldu.
Kitabın temel konusunu eğitim üzerine düşünceler, tartışmalar oluşturuyor. Hatta kitapta bize eğitimle alakalı şöyle bir görüş belirtiyor ve bu görüş üzerinden sayfalar argümanla bu görüşü tartışıyor.
“Eğitimle alakalı iki ihtimal vardır. Eğitim ya özgürleştirir ya da aptallaştırır. Eğer özgürleştirmiyorsa kesin aptallaştırır.”Diyor. Bu cümleden eğitimin ne kadar iki ucu keskin bir bıçak olduğunu görüyoruz. Bu eğitimi verenlerin sadece öğretmenlerin olduğu düşüncesi aklınıza gelmesin. Okuldaki öğretmen, servisteki abi-abla, evdeki anne-baba, camideki hoca da biz yada çocuklarımız üzerinde günün belirli zamanlarda öğretmenlik yapıyor.
Kitapta çok fazla devrimist söylemler bulunuyor. Bunlardan biri Jacotot adında Fransız bir öğretmen ve felsefeci ki Jacotot’da Flamanca bilmiyor. Fransa’daki Fransızca bilmeyen Flamanlara Telemak kitabında hem Fransızca hem de Flamanca baskısından faydalanarak Fransızcayı öğretmesi üzerine geliştirirdi kuramlardan bahsetmesi. Ayrıca yazar zekaların gün geçtikçe köreldiğini, yeni doğan bir çocuğun çok kolay o dili öğrenirken ikinci bir dil öğrenmesi gerektiğinde dışsal faktörlerin insanı olumsuz etkilendiğini söylüyor. Bu ve buna benzer aslında birçok şeyden bahsediyor. Tabi okurken bazı şeyler aklıma yatarken bazı şeylerde aklımda soru işaretleri oluşturuyor ya da aklıma yatmıyor. Bu konulardan biri de herkese zeki yada daha az akıllı olsun olmasın her şeyi öğrenebileceği konusunda keskin söylemleri. Yani zeka seviyesi düşük olanlara aynı şekilde öğretim yapılamayacağı söylendiğinde zekaların eşit olamayacağını
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Alexandre Dumas ve onun “ Üç Silahşör” kitabı ile geldim.
Küçüklüğümüzden beri bu kitabı biliriz ve kısaltılmışını yani çocuklar için olanını eminim ilkokul sıralarında okumuşuzdur. Yetişkinler için olanı HAY klasiklerinden ve 700 küsür sayfadan oluşuyor ama kitap tabiri caizse sullar seller gibi akıp gidiyor. Ben kitabı, günde ortalama 100 sayfa okuyarak 7-8 günde bitirdim.
Kitap,Athos,Porthos ve Aramis adında kralın şövalyelerine, kitabında ana karakteri olan D’Artagnan adında genç ama çok gözü kara ve becerikli bir gencin katılmasıyla oluşan arkadaşlık grubunun başlarından geçen olayları aşk, savaş, ihanet ve sadakat perspektifinde değerlendirmeleriyle oluşuyor. Siyasi iç hesaplaşmalarda arada kalmaları ve maceradan maceralara koşmaları da cabası. Ayrıca aşkın nelere kadir olduğunu, intikamın gerçekten soğuk yenen bir yemek olduğunu 700 küsür sayfalık bu kitapta açıkça görüyoruz. Kitapta sayfalar sayfaları kovalıyor diğer sayfaya geçmek için can atıyoruz.
Kitap o kadar akıcı ki bir Fransız olan Dumas’tan beklenmedik ölçüde akıcı. Yani Monte Cristonun, Siyah Lale’nin yazarı Dumas bize Fransa’nın her sokağını ezberletmeden, kitaptaki savaşların en ayrıntısına kadar anlatmadan bu kitabı bitiriyor. Bu beni çok şaşırttı. Alt bilgi okumayı sevmeyenler, fazla ayrıntı ve betimlemelerden sıkılanlar için gayet sevindirici bir haber bu. Ben ayrıntı ve alt bilgi sevdiğim için çok mutlu olmadım ama üzülmedim de.
Son olarak spoiler vermeden bir karakterden daha bahsetmek istiyorum. Adı Milady. Dumas öyle bir karakter yaratmış ki cehennemin en derinlerindeki şeytanlara taş çıkarır cinsten. Kitabı okurken bu karaktere dikkat edin çünkü size bile kötülük yapabilir.
Okurken heyecanlandığım,üzüldüğüm, mutlu olduğum bir sürü duyguyu
