Canan
@CananFarah
Canan
, bir kitap okudu9/10
Beğendi
·25 saatte okudu
·Okunma: 17 Eylül 2025 00:00
·2025 21. kitabı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Muhammed (s.a.s) 624 senesinin Ocak ayında en yaratıcı işlerinden birine imza attı.(namaz) sırasında cemaate arkalarına dönüp Kudüs yerine Mekke’ye dönük ibadet etmelerini söyledi. Kıble değişimi bir bağımsızlık bildirgesiydi. Kudüs’e değil de Kabeye yönelen Müslümanlar Yahudilik ya da Hristiyanlıktan ayrılarak üstü örtülü bir şekilde İbrahim’in asli ve saf tek tanrıcılığına döndüklerini gösteriyorlardı. Zira İbrahim tevrat ya da İncil oh hilelerinden önce, yani tek tanrının dini ihtilaf içinde hiziplere bölünmeden önce yaşamıştı.Müslümanlar sadece Tanrı’ya yönelecekti. Tanrı’nın kendisine değildi insan ürünü bir sistemi ya da kurulmuş bir dine itaat etmek putperestlikti.
Hristiyan kiliseleri dünyevi faaliyetlerden ayrı tutularak sadece ibadete tahsil edilmiştir, Öte yandan camide hiçbir faaliyet dışarıda bırakılmaz. Kur’an ‘ ın vizyonuna göre, kutsal ile seküler, din ile siyaset, cinsellik ile ibadet arasında içerik ve çelişki yoktu. Yaşamın bütünü potansiyel olarak kutsallığı ilahi olana dahil edilmeliydi. Amaç “ birlemek “ti (tevhid ); hayatın tam tekmil birleşik bir cemaatte bütünleşmesiiydi. Bu da Müslümanlara “ birlik “I (vahdet ) yani Tanrı’yı hissettirecekti. 
Belki de dini yaşamın asıl paradoksu şudur: fani hayatlarımızın ötesine geçen bir varoluş boyutu -aşkınlık-ama bu aşkın gerçekliği sadece dünyevi ve fiziksel fenomenler de tecrübe edebiliriz. İnsanlar ilahi olana kayalarda, dağlarda, mabetlerde, kanunlarda, yazılı metinlerde, başka erkekler ve kadınlarda bulunmuştur. Aşkınla asla doğrudan yaşayamıyoruz: bu vecdi daima” yeryüz”, buradaki bir şeylerde ya da birilerinde mahfuz halde buluyoruz.