Merve Can
@Canmrv
Bir söz insanın neresinden doğar dersiniz? Dilinden mi, yüreğinden mi, aklından mı? Düşlerinden mi yoksa gerçeğinden mi?
Birden içini bir yere, bir şeye geç kaldığı duygusu kapladı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu akıl yürütme yoluyla, bütün nesnelerin, gerçekte tek bir varlık oldukları sonucuna ulaştı.
Düşünüyorum da geçip gideceğimiz bu yeri fazla mı ciddiye alıyoruz acaba ? Çünkü öldükten en fazla bir ay sonra muhtemelen kimse tarafından hatırlanmıyor olacağım, benden üç dört kuşak sonra dünyaya gelecek torunlarım varlığımdan bi haber olacak, tıpkı benim geçmiş dönemde yaşayan büyüklerimin varlığından bi haber olmam gibi. O yüzden gereksiz detaylarda boğulmak yerine sınırlı olan bu yaşamı sınırsız aşk, sevgi, çoşku, neşe, heyecan ve tüm güzellikleriyle yaşamayı seçiyorum.
Oysa insanların en büyük deliliği de bu, yani sevgi.
