Din adamlarının ve filozofların tüm bir tarihini, sanatçılarınki de dahil, gözden geçirelim: duyulara karşı en zehirli sözler, iktidarsızlar tarafından değil, münzeviler tarafından da değil, münzevi olamayanlar, münzevi olmayı gereksinmişler tarafından söylenmiştir...
Bu dünyadan “başka” bir dünya masalı uydurmanın, -içimizde yaşamın karalanması, küçültülmesi, kuşkulu hale sokulması yönünde bir içgüdünün egemen olmadığını varsayarsak-, hiçbir anlamı yoktur: aksi halde yaşamdan “başka”, “daha iyi” bir yaşamın hayaliyle intikam almış oluruz.