Canon Daddy
@CanonDaddy
Kukla tiyatrosu nasıldır, bilir misin? Kuklalardan biri yırtılırsa bir diğeriyle değiştirilir, ama tiyatro devam eder, izleyiciler sevinçle alkışlar, çok ilginçtir. İzleyici, hiç yırtılmış kuklayı nereye attılar diye endişelenir mi, hiç onu çöp kutusuna dek izler mi? Hayır, oyunu izlemeyi sürdürür ve eğlencesine bakar. İşte her şey Bana da böyle eğlenceli gelmişti; davulların davetkar biçimde çalınışı, kuklaların attıkları matrak taklalar, yaptıkları maskaralıklar; bu ölümsüz oyun öyle hoşuma gitmişti ki, Ben de bizzat aktör olmak istemiştim... Ah, nereden bilecektim, bütün bunların oyun olmadığını; eğer kukla sensen o çöp kutusunun bu kadar korkunç olduğunu; kuklaların yırtıklarından kan sızdığını - aldattın beni ey en yeni dostum!
Reklam
Hayır, manzaraya bakan oydu; Bense onun gözlerine bakıyor, bütün o yeşil çayırları, gökyüzünü, hatta bir diğer gökyüzünü, ta yedinci kata kadar, sen insanoğlunun sayıp sayabileceği bütün gökleri onun gözlerinde görebiliyordum.
- Peki ne istiyor, yüce aziz?
- Ne mi istiyor? Mundus vult decipi... Bizim Latinceden anlar mısınız? Dünya aldatılmak ister!
Fazla sevdiğimizde, sevilen nesnedeki eksiklikler fark edilmez olur, hatta daha da kötüsü: O eksikliklere meziyet atfedilir. Oysa eksikliklerini bilmezseniz, kusurlarını iyi niyetlerine yorarsınız insanları nasıl doğru yola çeker, onları mutlu edebilirsiniz? Sevmek, arzulamak demektir ve arzu da gücü öldürür.
Yalnızlığımın dipsizliğinden korkuyorum! Kendimi karanlık bir uçurumun kenarında buldum; aşağı habire sözcükler atıp duruyorum; nasıl da ağır sözcükler, ama düştüklerinde en ufak bir ses gelmiyor. O uçuruma kahkahalar, tehditler ve gözyaşları atıyorum. Aşağıya tükürüyor, bağrına taşlar, kaya parçaları fırlatıyor, dağlar tepeler deviriyorum - ama hep aynı boşluk, hep aynı sessizlik. Hayır, samimiyetle söyleyeyim, bu uçurumum dibi yok dostum ve sen de Ben de boşuna uğraşıp didiniyor, ter döküyoruz!