Tann’nın affetmeyeceği hiçbir günahkâr olmadığına, ama bunun için insanın pişmanlık duyması, ruhu boş ve her şeyi kabule hazır bir çocuk haline gelmesi gerektiğine inanıyordu.
“Nereye gidiyorsun çocuk,” dedim içimden
“büyümeye mi?”
Kapı, çocuğun ardından kendi ağırlığı ile hareket ederek yavaşça kapandı. Kilidin dili yuvasına otururken, tarifi imkânsız bir ses çıkardı.
-bitse ne olur,
-bitmese ne?