Cansuhalinde
@Cansudi
Okur, düşünür, yaşar…
Şu anda okuduğu kitap
Cansuhalinde
, bir kitap okudu9/10
27 saatte okudu
·Okunma: 29 Ocak 2026 15:12
·2026 6. kitabı
Reklam
Sıfır Noktasında Kadın’ı bitirdim.
Ve şunu fark ettim: Bu kitaba kadar fahişeliğe hiç bu açıdan bakmamışım.
Hep uzaktan, hep kolay yargılarla…
Oysa Firdevs’in hikâyesi bana bir kadının oraya nasıl itildiğini gösterdi.
Hangi kırılmalarla, hangi suskunluklarla, hangi çaresizliklerle.
Okurken kendime şunu sordum:
“Ben onun yerinde olsaydım, gerçekten farklı bir yolum olur muydu?”
İnsan hiç tanımadığı bir kadının neler düşündüğünü, neler hissettiğini başka nasıl anlayabilir ki?
Sokakta yanından geçip gittiğimiz, hikâyesini bilmediğimiz hayatlara kitaplardan başka hangi şey bu kadar derin bir empati kurdurabilir?
Bu kitap bana sadece Firdevs’i anlatmadı.
Kendi kör noktalarımı da gösterdi.
Kitapların böyle bir faydası var galiba:
Rahatsız ediyor, sarsıyor ama farkındalık bırakıyor.
Kolay bir okuma değil.
Ama çok gerçek.
Ve bence tam da bu yüzden çok değerli.
Aynı evi paylaşan, hiç konuşmadan, kavga etmeden, birbirine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi? Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden, ha yavaş yavaş solmasına izin vermişsin…
Savaşın gölgesinde büyüyen ikiz kardeşlerin hikâyesiyle başlayan bu üçleme, zamanla yalnızca bir savaş anlatısı olmaktan çıkıyor.
Kimlik, hafıza, gerçek ve yalan kavramları birbirine karışıyor. Her kitapta anlatı değişiyor, bakış açısı kırılıyor ve okurdan şunu yapması isteniyor: anlatılana güvenip güvenmemeye karar vermek.
İşte tam da burada benim okuma yolculuğum başladı.
Önce merak ettim.
Sonra çok şaşırdım.
Ve bazı yerlerde durup “Bunu ben mi anlayamadım?” diye düşündüm.
Anlatım çok sade ama hissettirdikleri hiç sade değil.
Her şey netleşecek sanırken, hikâye bilerek bulanıklaşıyor.
Anlamadığımı sandığım yerlerin, aslında okura bırakılmış boşluklar olduğunu fark ettim.
Bu üçleme bana şunu hissettirdi:
Bazen anlamamak bir eksiklik değil,
hikâyenin tam merkezidir.
