Mehmet

Betimlemele
Değişmez Şevkler bahçesinin bütün hayvanları bir tarafa sinmiş, Ebediyetin neşesini tegannî eden kuşlar susmuş, Adların tecellisi Remizler ferlerini kaybetmişti. Büyük ağaçlar boyunlarını bükmüşler, renkli çiçekler ışıklarını kısmış, bu yuvarlana yuvarla-na yaklaşan kalabalığı görmemek için, kendi üstlerine kapanıyorlardı.
Mehmet
Ve otların arasından kıvranan, atılan, bükülen, avlanan, yavrularını emziren hayvanları ve cins cins kuşları gördüler. Coşkun dereleri, ağırbaşlı büyük nehirleri, köpüre köpüre akan selleri, dumanlı dağ başlarını, yeşil ovaları, sararmış tarlaları gördüler. Sonra denizi gördüler, fırtınalı havalarında büyük dalgaların göğe doğru kalkışını, küçük çırpıntıların her türlü hayal oyununa elverişli köpüklerini, dalgaların sedef rengi kumsallarda ilerleyip gerileyişini, denizi ve onun değişik yüzlerini gördüler. Kulübeden başlayıp şehirlere doğru genişleyen malışer yığınını, büyük ve aydınlık sarayların yoksulluğunu vecan sıkıntısını, fakir evlerinin kanaatlı sabrını ve sükûnunu tattılar. Akşamın altın tozları arasında sürülerin dönüşünü, arslanların sabah saatlerinde derelerden su içişlerini, boğa yılanlarının büyük ağaç gövdelerine sarılmış halkalarını, arıların kaya oyuklarında bal yapmalarını gördüler. Çeşitli meyveleri seyrettiler.
Reklam
Yuvarlak odasında ise çevresinde yalnızca kitapları vardır. Bu kitapların büyük bölümü miras yoluyla La Boëtie’den kendisine kalmıştır; geri kalanını da o satın almıştır. Bu, Montaigne’in bütün gün okuduğu anlamına gelmez, ama kitapların yalnızca varlıkları bile Montaigne için mutluluk nedenidir. “İstediğim zaman onlarla mutluluğu tadabileceğimi bildiğimden, yalnızca varlıkları bile beni hoşnut kılmaya yetiyor. Ne savaş ne de barış zamanlarında yanıma kitap almadan yolculuğa çıktığım olmuştur. Fakat çoğu kez günler, aylar boyunca kapaklarını açmadığım da olur. Kendi kendime şu ya da bu kitabı nasılsa bir gün okurum, derim, yarın ya da istediğim herhangi bir zaman... Kanımca kitaplar, insanın hayat yolculuğunda yanına alabileceği en iyi besinlerdir.”
Mehmet
Kitaplar ona düşündüklerini söylerler; Montaigne de onları kendi düşünceleriyle yanıtlar. Kitaplar düşündüklerini dile getirirler ve onda yeni düşüncelerin üremesine neden olurlar. Montaigne sustuğunda, onu rahatsız etmezler; ancak sorulduklarında karşılık verirler. Evet, Montaigne’in krallığı burasıdır. Ve kitaplar da ona hizmet etmekle yükümlüdürler.