Şeyler birbirini belirler ama insan nihai olarak kendisi tarafından belirlenir. Yetileri ve çevresel koşullarının sınırlamaları dahilinde ne olduysa kendi kendine yapmıştır.
Yaşlılara acımak için bir neden yoktur. Aslında gençlerin onları kıskanmaları gerekir. Yaşlıların geleceğe dair fırsatları ve olanakları olmadığı doğrudur ama onlarda bundan fazlası vardır. Gelecekteki olasılıklar yerine geçmişteki gerçekliklere, yani yerine getirdikleri potansiyeller, doldurdukları anlamlar, hayata geçirdikleri değerlere sahiptirler. Hiç kimse ve hiçbir şey bunları geçmişten söküp alamaz.