Ceren Bayram
@Ccerenbayram
İyi hissettiren şeylerin peşini bırakmayın
anitsayac.com/?year=2021
AİBÜ PDR
İstanbul
4 Mart
117 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
10 yaşında bir çocuktu Amir, Çetnik soyundan geldiğini öğrendiğinde. Belki de koşup oynarken, yani çocukluğunu yaşarken asıl ailesinin yanında yaşadığı kişiler olmadığını annesinin onu doğurduktan Sonra bırakıp kaçtığını öğrenmemesi gerektiği bir yaşta öğrendi. Bir nefret çocuğuna dönüşmüştü birkaç dakika içerisinde, o günden sonra mutlu olmayı beceremedi Amir. Ne yaparsa yapsın mutluluk onu sıyırıp geçiyordu, ta ki bunun bir son olması gerektiğini düşünüp bir psikiyatriste gidene kadar...
Yaşadığı farkındalık geçmişe takılıp kalmak yerine ileriye bakmasını sağlayacaktı, ki öyle de oldu. Önce yüzleşmekten korktuğu duygu ve düşüncelerle, sonra da insanlarla tanıştı ve bu yüzleşmeler sonrası yaşadığı rahatlama onu tekrar hayata döndürdü.
Toplumdaki dışlanmaları, azınlıkların ezilişini, insanların yaşadığı işkenceleri ve onların sonuçlarını çok güzel incelemiş yazar. Kitabı okurken sanki Amir'in yanı başında, Amir'in yaşadığı her şeye birebir şahit oluyormuşsunuz gibi hissettiriyor. Bu da yazarın vermek istediği tüm duyguları tek tek derin derin hissetmenizi sağlıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Romanın kalıplarını yıkıyor Nihan Kaya, bitirilmemiş hikayeler; hikayeler arasında kurulamayan bağlar, kitabın sonunda açıklığa kavuşuyor. Hayat dediğimiz şey hiçbir zaman tamamlanmıyor aslında, ölüm var; yarım kalıyor, eksik kalıyor. İşte bu yüzden hiçbir hikayeye bir son yazılmıyor... Her hikaye birbirinden bağımsız görünüyor, hepsi birbirinden birer parça barındırıyor. İnsanın olduğu her yerde biraz acı var ve de umut. Acılar da hayat gibi bir yerde yarım kalıyor, umut başlıyor; umut yarım, acı ortaya çıkıyor.
Kadın evde de aşkta da Sibirya'da da köyde de aynı şeye işaret ediyor. Acı çekiyor, dışlanıyor, seviliyor, dövülüyor, öldürülüyor; yine de yeniden doğuyor, yine doğuruyor, yeniden var oluyor. Döngü aynı, isimler olaylar farklı olsa da. İsyan ediyor, haykırıyor, bazen sadece susuyor çünkü biliyor, dünya etrafında dönmüyor. Yine de doğuyor küllerinden, var olmaya devam ediyor...
~Efsun~
"Bu, iyilerle kötülerin savaşı. Aslında insan bu savaşı kazanması için gerekli olan ilahi bilgiye doğuştan sahip. Ama insan unutur.İnsan kelimesi üns ve nisyan kelimelerinden türemiştir.Yani, unutan ve hatırlayan.Her insan unutmuş olarak doğar, ölene dek de unuttuklarını hatırlamaya çalışır."
Mübarek bir zat olan babasının ölümünden sonra diğer alemleri merak eden çırak, bunun için bir Efsun hazırlamaya karar verir. Bu ilimlerde ustalaşmadan farklı alemlere gitmenin ne gibi sonuçlar doğuracağını bilmeden bu alemlerde yalnız başına gezerken buluverir. Başta amacı insana unuttuğunu hatırlatmak ve iyiliği yaymak iken dünyevi isteklerine kapılıp oradan oraya savrulur...
Bir gün içinde bitirdiğim bu kitapta olaylar çok hızlı ve akıcı şeklilde ilerliyor. Okurken çok keyif aldım, lakin biraz daha detaylı ve daha yavaş ilerleseydi daha çok keyif alabilirdim, çabucak bitmesine üzüldüm çünküTop ve tüfekle yapılan savaşların dönemi çoktan bitti.Şimdi çok daha tehlikeli, çok daha acımasız bir savaş sürüyor:Mistik Güçlerin Savaşı!.. 
Şebnem Pişkin
Şebnem Pişkin
"Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak. Kimi insanın yüreği karanlık, kimininki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru!"
Uzun zaman sonra bir Livaneli ile dönüş yapmak çok güzel Sayfa sayısı fazla olmasına rağmen kısa sürede bitirebiliyorsunuz çünkü çoook akıcı. Karakterler o kadar güzel tasvir edilmiş ve olay akışı o kadar güzel yazılmış ki kitabı okumuyor, kitabı yaşıyorsunuz. Bazıları mutsuz sonla bitiyor gibi görebilir ama bence tüm karakterler için mutlu bir son yazılmış. Max'in Nadia'ya olan aşkı şu soruyu canlandırıyor kafamda "Böyle aşklar sadece romanlarda mı olur?.."
Kitabın içeriğini anlatmıyorum çünkü hepiniz okumalısınız ve kitabı yaşamalısınız. Yeri geldiğinde Max, yeri geldiğinde Nadia, yeri geldiğinde Maya olmalısınız. Struma'ya binmeli, o gemiyi beklemelisiniz. En önemlisi de sevmeyi, sevilmeyi tatmalı ve aşkın peşini bırakmamalısınız...
~Engereğin Gözü~
Merhabalar, 🌼
Uzun süredir okuduğum kitapları paylaşma ve yorumlama fırsatı bulamıyordum, son okuduğum kitap ile arayı kapatmaya çalışayım😊
Kitap, Osmanlı'da bir valide sultanın iktidar hırsı ile kendi oğullarına yaptıklarını, padişah oğlunu bir odaya kapattırıp 7 yaşındaki torununu tahta geçirmesini siyahi bir harem ağasının ağzından anlatması şeklinde kaleme alınmıştır. Siyahi harem ağasının odaya kapatılan padişah ile olan bağının yoğunluğu, kendisini hanedandan biri olarak görmesine ve bu doğrultuda hayaller kurmasına sebep olurken aynı zamanda bunların gerçekleşmeyecek hayaller olduğunu düşünerek kendi içinde çatışmasınına da sebep olmuştur...
Açıkçası tarih kitaplarını pek sevmem ama daha önce duymadığım, okumadığım bilgilerin yazılı olduğu kitap bende o kadar merak uyandırdı ki bitirmek için sabırsızlandım doğrusu. Çoğu zaman adını çokça duyduğumuz padişahların yanı sıra, diğer padişahların hayatlarında neler olup bittiğinin de aslında tarihte önemli yer tuttuğunu gözlemleme ve fark etme fırsatı sunan bir kitap Engereğin Gözü.
Tarihsel olayların çoğu dışarıdan bir gözlemci olarak ya da devlet büyüğü tarafından kaleme alınmasına rağmen bir harem ağası gözünden, kaleminden işlenmiş bu kitap, sadece taht mücadelesini değil, duymamış olabileceğiniz birkaç hikayeyi de barındırıyor içinde, örneğin Zühre yıldızı...🌟
Livaneli'nin diğer kitapları gibi bu kitabı da kendine has özellikler barındırıyor. 1997'de Balkan Edebiyat Ödülü almış bu kitabı okumanızı tavsiye ederim, şimdiden keyifli okumalar. Sağlıkla, kitaplarla kalın🍀
