Ömrümün sonuna kadar bir daha göremeyeceğim fotoğraf karesine birkaç gün sonra veda ediyorum, dünyalar tatlısı minik bir çocuktan, 30 öncesi son jest:)
Her yerde, her alanda, her coğrafyada
şiddete elbette hayır diyoruz. Her halükarda protestolara, direnişe, baş kaldırıya evet deyip devam edeceğiz. Kadına, ögretmene, öğrenciye, hayvana,
doktora... Fakat bana öyle geliyor ki şiddetin kaynağına da bir dur demek gerekir. Psikolojik baskıya, kıyaslamaya, yer-yurt-din-dil ayrımına, küçük düşürmeye, hor görmeye, ucuz bulmaya, vasat diye nitelendirmeye,yaşın getirdiği yerli ya da yersiz öfkeye gibi gibi. Fikrimce protestolar şunlardan herhangi birine dur demek için yapılmış olsaydı zaten şu ŞİDDET denen olay doğmamış olacaktı.