"Yazarlar sıradan sandığımız insanları evirip çevirirler, başka bir gözle bakarak onlardan yeni insanlar yaratırlar. Bu yeni gözle biçimlenmiş insanlar, artık bizim için sıradan değildirler, birer kahramandırlar. Gerçek hayatta da gizli bir elin onları alıp yeniden bicimlemesini isteriz. Bir el, deriz, bizi de biçimlese, biz de kendi hayatımızın kahramanı olsak. O el kendi elimizdir oysa."
Sana kızıyor muyum; evet!...Seni özlüyor muyum; evet! Seni ele gecirirsem boğmak istediğimi de, boynuna sarılmak istediğimi de bilesin... Ama hangisini önce yapacağıma ben bile karar veremiyorum. Sana dair bütün iyiler benim içimde; ve bütün kötüler de... Ben senin oğlunum, eğer o sen isen veya sen o isen...
İnsanlar, hayatta kalabilmek, ailelerini savunabilmek, çoluk çocuklarının ekmeğini temin etmek veya çalmak, çırpmak için gündüz başka, gece başka kişiler olmakta ustalaşmışlardı.